Aratz Tailerran bigarren heriotza izan da azken 9 urtetan egoera errepikatuz: azpikontratazioa eta makinek harrapatzea. Erakundeek ez dute eraginkortasunez zigortzen, eta enpresek barra librea dute osasun- eta segurtasun-arauak urratzen jarraitzeko.

« Istripu hilgarrien % 30 argi eta garbi identifikatu eta ezagutzen diren arriskuengatik gertatzen dira, eta, beraz,  saihestu egin daitezke »

LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuek elkarretaratzea egin dugu Aratz Tailerretako instalazioetan (Gasteiz), iragan ostiralean 33 urteko langile batek tornuan harrapatuta hil zen istripua salatzeko. 2014. urtean beste lan-istripu hilgarri bat izan zen fabrika horren instalazioetan.

Ez da kasualitatea bi kasuetan bi langileen bizitza amaitzen duen istripuaren elementu nagusiak hain antzekoak izatea: azpikontratazioa eta makinek harrapatzea. Kontratek lana egiten duten enpresaren erantzukizuna oso argia da lege-mailan; enpresa-jarduerak koordinatzeak adierazten du instalazioetan sartzen diren langile guztien segurtasuna bermatu behar dutela, eta ziurtatu behar dutela haien segurtasuna bermatzeko bitarteko eta neurri guztiak dituztela. Aratz Lantegiak, beraz, 2014an eta iragan ostiralean gertatutako istripuen erantzule zuzena da.

Gainera, gogoan izan behar da enpresak duen makina-erremintaren sektorean hildakoak eragiten dituzten istripuen % 30 inguru sortzen direla, argi eta garbi identifikatutako eta ezagutzen diren arriskuengatik, eta, beraz, saihestu daitezkeen arriskuengatik. Zoritxarrez, bi pertsona hil dira Aratzeko instalazioetan azken 9 urteetan. Makina bat harrapatuta geratzen denean, segurtasun-arauak betetzen ez dituelako izaten da.

« Langileak beren etxera bizirik itzultzearen  erantzukizuna enpresena eta erakundeena  da »

1.000 langile hildak 2008. urtetik

Joan den ostiraleko istripuarekin, 1.000 langile hil dira lanean 2008tik. Azken 15 urteetan gertatutakoa erabat onartezina da, inor ez da bere lanpostura joaten bizitza galtzera, eta langileak beren etxera bizirik itzultzearen erantzukizuna enpresena eta erakundeena da, eta beste aldera begiratzen jarraitzen dute gizarte- eta lan-arazo larri baten aurrean: lan istripu hilgarriak eta oso larriak.

Inpunitatea

Salatu behar ditugu Urkullu eta Chiviteren gobernuak dituztela lan-osasunaren araudia betearazteko eskumenak. Betetzea kontrolatzeko baliabiderik ez jartzeak “barra librea” dakar patronalarentzat. Badakite ez direla zigortuko legea betetzen ez badute. Horren atzean erabaki politiko bat dago. PATRONALA EZ DUTE UKITZEN.

Zer gertatu behar da behingoz neurriak hartzeko eta langileen bizitza arriskuan jartzen dutenak eraginkortasunez zigortzeko? Noiz arte jarraituko dugu gure lankideek gutxi batzuen arduragabekeriagatik eta zikoizkeriagatik bizitza galtzen dutela ikusten?

LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuok argi daukagu, inoiz baino gogorrago salatu behar dugu gertatutakoa, eta lan zentroetan, kalean eta erakundeetan borroka egiteko unea da, inork bere lanpostuan bizitza gal ez dezan.