50 urte geroago, borroka horretan sortu ziren elkartasun-, partaidetza- eta entrega-balioak defendatzen jarraitzen dugu, eta gure bidean argituko gaituen itsasargia izaten jarraitzearen alde egiten dugu, XXI. mendeko gizarteak planteatzen dizkigun erronkei aurre eginez, eta, bereziki, sindikalismoarekin zerikusia dutenei. 

« Printzipioei eusteak eta printzipio horien alde borrokatzeak  merezi du  »

 

ESK-CUIS eratu zenean, sindikatuaren irudi korporatibo gisa burdinazko barrotez egindako ukabila aukeratu zen, "Martxoaren 3ko monolitoa" deiturikoa bezala, eskultura herrikoi gisa mantentzen dena.

Ez zen kasualitatez izan. Egun horren inguruan gertatu zenak eragina izan zuen eraiki nahi genuen sindikatua eratzeko orduan egin genituen eztabaidetan.

50 urte geroago, borroka horretan sortu ziren elkartasun, parte-hartze eta entrega balioak gure bidean argituko gaituen itsasargia izatea defendatzen jarraitzen dugu, hori bai, nostalgian erori gabe, XXI. mendeko gizarteak planteatzen dizkigun erronkak atzemanez eta, bereziki, sindikalismoarekin zerikusia duten erronketan.

 

 

Lorpenak

Ezkerreko erakundeok ez gaude ohituta lortutakoari balioa emateko, eta aurrean ditugun erronkei buruz hitz egiten dugu beti. Gaur salbuespen bat egingo dugu eta lorpenei buruz hitz egin nahi dugu.

Martxoak 3a Araban erreferentziala eta beste leku askotan gogoratua izateko, ahalegin handia egin behar izan da. Instituzioetan ordezkaritza lortu zuten alderdi politikoen, sindikatu nagusien babesarekin gidatutako "Espainiako trantsizioa" delakoaren isiltasun itunaren aurrean, pertsona talde txiki batek eta eragile gutxiengoek lortu dugu data "oroitzapenen kutxan" ez geratzea, eta, estali nahi zutenek ere, onartu egin behar izatea.

Sindikalgintzan, zalantzarik gabe, lehen 6 urteak borroka gogorra izan ziren sindikalismoa egiteko bi eredu kontrajarriren artean: alde batetik, izaera errebindikatibo eta asistentziala zuen sindikalismoa nahi zutenak, Europan zegoena bezalakoa, eta, bestetik, sindikalismo politiko eta asanblearioa lortzearen aldekoak. Lehenengoek urtemugak utzi zituzten, eta bigarrenek urteurrenei eustea erabaki genuen.

Gure ezberdintasunekin, baina egia, justizia, erreparazioa eta ez errepikatzeko bermeak bilatzeko eskakizuna beti aurretik jarrita, Martxoaren 3a maiatzaren 1ean lurperatuta ez geratzea lortu genuen, eta gaur, zorionez, bi datak ospatzen ditugu, urte bakoitzean egokiagoa iruditzen zaigun edukia emanez.

 

Martxoaren 3ari buruzko hitzaldia Iñaki Martín, Bego Oleaga eta Ignacio Funesekin

 

Martxoaren 3ko Biktimen Elkartea

Beste arrakasta bat 1999ko Martxoaren 3ko Biktimen Elkartearen sorrera izan zen. Bere sorrerarekin, Gasteizko gizarteak eskatzen zizkien eskaerak alde batera utzi zituzten alderdi politikoak ispiluaren aurrean jartzea lortu zen, eta biktimek merezi zuten errekonozimendua lortzeko lanean hasi behar izan zuten. Poliki eta ahal izan zituzten zailtasun guztiak jarriz egin bazuten ere, azkenean lortu da udal, foru eta autonomia mailan errekonozimendua eta erreparazioa errealitate izatea gaur egun. Espainiako Estatuak biktimak ere aintzat hartu behar ditu, eta justizia egin behar da hilketetan erantzukizunak izan zituztenak epaituz.

Martxoaren 3ko memorialaren sorrera behar dugu data hori ahaztuko ez dela bermatzeko eta etorkizuneko belaunaldiei balioetan hezitzen jarraitzeko. Horretarako, memoriala espazio irekia, plurala eta parte-hartzailea izan behar da.

 

 

Printzipioak mantentzea eta horien alde borrokatzea

Azkenik, eta ez garrantzi gutxiagokoa, beste arrakasta bat da 50. urteurrenean ia indar politiko eta sindikal guztiek Pedro Mª Martínez, Francisco Aznar, Romualdo Barroso, José Castillo eta Bienvenido Pereda, Vicente Antón (Basauri) eta Juan Gabriel Rodrigoren (Tarragona) ohoratuko dugula. Inoiz ez da berandu hori egiteko, nahiz eta batzuei erabaki hori hartzea ia 30 urte kostatu zaien.

ESK sindikatuarentzat, hau, printzipioak mantentzeak eta horien alde borrokatzeak merezi duela erakustaldi gehiago bat da eta, nahiz eta beti horrela ez izan, batzuetan helburuak lor daitezkeela.

Atzo defendatzen genuenaren eta gaur aldarrikatzen dugunaren arteko koherentzia da gure ekintza sindikal eta sozialaren oinarria. Horregatik, datorren martxoaren 17an greba orokorra egingo dugu, pertsona guztientzako gutxieneko diru-sarrera duinak, gizonen eta emakumeen* arteko berdintasuna eta sistema kapitalista miserableak modu eraginkorrean saihesten duen aberastasunaren banaketa aldarrikatuz. 1976an defendatzen genuen bezala, gaur ere hala egiten jarraitzen dugu, pilatutako jakintza eta ikaskuntza guztiarekin.

50 urte eta gero, borrokan jarraitzen dugu. Gora langileon borroka! Gora Martxoaren 3a!

 

 

ESK-k bere dokumentu-funtsa M3 Elkarteari laga dio

Sindikatuak martxoaren 3ko gertakariei eta urteurrenei buruzko dokumentu-funts osoa Martxoak 3 Elkartearen egoitzan uztea erabaki du.

ESK sindikatuaren sorreran M3ko borroketan zentralak izan ziren pertsonek parte hartu zuten. Horrek M3 gure erakundean etengabeko erreferentea izatea eragin zuen.

Garrantzi horren erakusle izan zen 10. urteurrenean data honi buruz antolatu genuen lehen erakusketa eta 25. urteurrenean ere egin genuen.

ESK-tik uste dugu gure dokumentu-funtsean jasotako historia hori guztia hobeto babestuta egongo dela eta errazagoa izango dela bertara sartzea M3 Elkartearen egoitzan uzten badugu.