ESKn badakigu datuak funtsezkoak direla epidemia bati aurre egiteko orduan, baina horien iturria fidagarria izan behar da, ez norbanakoaren irizpide pertsonalaren araberakoa. Bestalde, osasun-datuen lagapena medikuen konfidentzialtasun- eta konfiantza-irizpideen arabera egin behar da, eta ez mundu guztiak gainerakoen osasun-egoera orokorraren berri izango duen sare sozial bat sortzeko asmoz. Horrek, oinarrizko intimitate-, pribatutasun- eta konfidentzialtasun-eskubideen zapalkuntza argia dakar.

Osakidetza, aplikazio honekin, osasun publikoaren eta lehen mailako arretaren arloan dituen gabeziak estaltzen saiatzen da "gran hermano" moduko kolektibo bat bultzatuz, non edozein pertsona gainerakoen zaindari bihurtzen den, horrek dakartzan ondorio sozial eta politikoekin.

Kontuan hartu beharreko datu bat da, egungo lehen mailako arreta politika liberalekin urteetan zehar sutsuki erasotua eta murriztua izan dela eta hala ere, gaur egun, oraindik gai dela arrisku-profilak dituzten kasuen% 52a detektatzeko eta horiei eusteko, hauei arreta zuzena eta zaintza egokiak emanez. Zer ezingo genuke egin errendimendu osoz funtzionatuko lukeen lehen mailako arreta osasuntsua edukiko bagenu?

Beste behin ere, Eusko Jaurlaritza saiatzen ari da bere politika lotsagarriak estaltzen herritar guztien oinarrizko eskubideak arrisku larrian jartzearen kontura. Edozein krisiren aurrean, zuen erantzuna gure pribatutasuna murriztea bada, agian benetako erantzuna da ez duzuela erantzunik